امروز کار خاصی نکردم، مثل همیشه صبح زود بیدار شدم ، حتی با وجود اینکه نمیخواستم برم سر کار. فصل ۶ سریال دکتر خوب رو شروع کردم به دیدن و خب عصر هم فینال جام حهانی. احتمالا آموزش php حرفه ای رو هم شروع خواهم کرد در آینده نزدیک. یه آزمون تعیین سطح زبان هم دادم که فهمیدم سطحم خیلی پایینتر از چیزی هست که فکر میکردم

دومین روز خونهنشینی هم بدون هیچ کار خاصی گذشت. یه حا رزومه داده بودم دیشب که امروز تماس گرفتن فردا بیا مصاحبه، ساعت یازده صبح! مزیت اصلیش اینه نزدیک خونمون هست ولی خب تا ساعت ۵ بعد از ظهر هست. یعنی یکساعت از جایی که بودم بیشتره. البته ظاهرا وقتی رو واسه استراحت در نظر گرفتند.حالم گرفته یکمی، یکم که نه خیلی. دوستام اکثرا موقعیت های شغلی خوبی دارن و مطمئنا تا چند وقت دیگه به چیزهایی که میخوان میرسن و خب نوش جونشون. مسئله من اینه که بیشتر از اونا تلاش کردم ولی نتیجه نگرفتم! من بیشتر سختی کشیدم ولی نتیجه نگرفتم!

امروز کاملا اتفاقی این متن رو دیدم:«در جستجوی آنچه برایم مقدر نکردهای خستهام مکن...»و چقدر به دلم نشست، اینکه فهمیدم چقدر چشم به راه و منتظر اتفاقاتی بودم که نیوفتادن، و خب برای من مقدر نشده بودن و شاید قسمت من جای دیگهای باشه، مصاحبه امروز هم اصلا خوب نبود و نه تنها امیدی به پذیرفته شدن ندارم، بلکه امیدوارم واقعا اینجا استخدام نشم ...حس خوبی به محل کار نداشتم و همین موضوع از اول ورودم به دفتر شرکت اذیتم میکرد. اوضاع روحیم هم خوب نیست و اونجا نتونستم خوب ظاهر بشم. به هر حال اینم گذشت و خیلی به فکرش نیستم. ذهنم کاملا خالیه و هیچ احساسی ندارم، حتی ناراحت هم نیستم. امیدوارم به زودی اتفاقات خوبی بیوفته! چرا و چجوریش رو نمیدونم.